Erdi Akbulut’un Yeni Kitabı "Amor Morte" Okurla Buluştu

Yazar Erdi Akbulut, uzun süredir içsel bir birikimin sonucu olarak nitelendirdiği "Amor Morte" ile edebiyatseverlerin karşısına çıkıyor. "Yazmasaydım eksik kalacaktım" diyen Akbulut, okuru konfor alanından çıkarıp sahici bir yüzleşmeye davet ediyor.

​"Bu Kitap Bir Başlangıç Değil, Bir Hesaplaşma"

​Kitabın ortaya çıkış sürecini bir tamamlanma hali olarak tanımlayan Erdi Akbulut, "Amor Morte"nin bir ihtiyaçtan doğduğunu belirtiyor. Akbulut, "Uzun süre içimde taşınan, bastırılan bir dil vardı. Yazmasaydım eksik kalacaktım. Bu nedenle kitap, bir başlangıçtan çok bir hesaplaşma gibi. İnsan bazen susarak büyür, bazen de yazarak kendini tamamlar," diyerek eserin kendisi için taşıdığı hayati önemi vurguluyor.

​Steril Değil, Sahici Bir Dünya

​Okuru "konforlu" bir okuma deneyiminden ziyade, hayatın içindeki çatlaklarla yüzleşmeye çağıran yazar, kitabın dünyasını şu sözlerle anlatıyor:

​"Okur, steril bir anlatıyla değil; çatlakları olan, kırılgan ama sahici bir dünyayla karşılaşacak. Bu kitap konforlu değil. Okuru yer yer rahatsız ediyor, çünkü hayat da öyle. Söylenmemiş cümlelerin, yarım kalmış duyguların kitabı bu."

​"Yazmak Benim İçin Bir Refleks"

​Yazarlığı bir meslek ya da kariyer planı olarak görmediğini ifade eden Akbulut, yazma eylemini hayata karşı bir "refleks" olarak tanımlıyor. Kendine karşı dürüst kalmanın ve metni parlatmamanın yazım sürecindeki en zorlayıcı unsur olduğunu dile getiren yazar, edebiyatın kusurlarıyla gerçek olduğuna inanıyor.

​"Yavaşla ve Kendini Dinle"

​Günümüz dünyasının hızına karşı bir duruş sergileyen "Amor Morte", okuruna çok temel bir çağrıda bulunuyor: "Yavaşla, kendini dinle ve her şeye yetişmeye çalışırken sevdiklerini kaçırma." Akbulut, okurun kitabı kapattığında hemen başka bir şeye geçmemesini, bir süre durup düşünmesini arzuladığını belirtiyor.

​Gelecek Planları ve "Parma" ile Sade Bir Hayat

​Yeni projelerine de değinen Erdi Akbulut, tamamlanmayı bekleyen bir öykü ve olası şiirlerin müjdesini verirken, hayatındaki en önemli denge unsurlarından biri olan dostu Parma’dan da söz ediyor. Hayatını adadığı yol arkadaşı Parma’nın yazıdan daha eski ve kalıcı bir bağ olduğunu ifade eden yazar, gelecek planlarını şu sözlerle noktalıyor: "Bundan sonrası; bitmemiş bir öykü, ihtimal hâlindeki şiirler ve Parma’yla paylaşılan sade bir hayat. Şimdilik bu bana yeter."